Stężenie rozpuszczonego gazu C znajdującego się w równowadze z fazą gazową jest wprost proporcjonalne do ciśnienia P wywieranego przez ten gaz. Oznacza to, że jeżeli wzrasta ciśnienie gazu na styku z cieczą, to wzrasta stężenie rozpuszczonego gazu w cieczy.
Lub prościej:
Prawo Henry'ego
Rozpuszczalność gazu C w cieczy rośnie proporcjonalnie do ciśnienia gazu będącego w kontakcie z cieczą (i oczywiście od współczynnika "k", charakterystycznego dla danego gazu)
C = k * P
gdzie:
- C — stężenie rozpuszczonego gazu,
- k — wsp. rozpuszczalności gazu,
- P — ciśnienie.
Zmiany ciśnienia powodują określone konsekwencje. Nasycanie zwiększa się, kiedy ciśnienie rośnie; kiedy spada, nadmiar gazu musi się wydzielić. Gaz znajdujący się w stanie przesycenia wydziela się z cieczy pod postacią pęcherzyków gazowych, które są odpowiedzialne za powstawanie choroby dekompresyjnej.
Nasycanie nazywamy saturacją, odsycanie desaturacją. Oba procesy są niezmiernie ważne z punktu widzenia teorii dekompresji.