Model RGBM

Komputer Suunto wykonują obliczenia wg zadanego modelu matematycznego RGBM (Reduced Gradient Buble Model). Proces ten uwzględnia absorpcję i uwalnianie azotu podczas nurkowania, przerwy na powierzchni i nurkowania powtórzeniowe. Komputer wykonuje w sposób ciągły obliczanie nasycania i odsycania azotu z tkanek nurka. Prędkość rozpuszczania się azotu zależy od rodzaju tkanki, w której gaz się rozpuszcza. Komputer analizuje 9 tkanek, które posiadają czas połowicznego wysycenia od 2,5 min do 480 minut oraz uwzględnia następujące parametry:

• Głębokość,
• Ilość azotu rozpuszczonego w tkankach w trakcie nurkowania,
• Ilość azotu pozostałego w tkankach z poprzedniego nurkowania,
• Czas dekompresji zerowej dla aktualnej głębokości.
przedział wysokości lub współczynnik bezpieczeństwa.

Mówiąc bardzo skrótowo model uwzględnia nie tylko fazę ciekłą gazu obojętnego (nie tylko to co rozpuszczone w tkankach) ale także fazę gazową (pęcherzyki gazowe), która bardzo zaburza normalną eliminację gazu rozpuszczonego z tkanek. W praktyce nurkowej oznacza to, że RGBM znacznie lepiej (prawdziwiej) modeluje sytuacje w których pęcherzyki gazowe są obecne w tkankach nurka. Niektóre z takich sytuacji zostały określone empirycznie badaniami dopplerowskimi i są to między innymi:

• Wykonywanie nurkowań powtórzeniowych,
• Szybkie wynurzania w jakiejkolwiek fazie nurkowania,
• Nurkowania o profilu odwrotnym (najpierw płytko a potem głęboko),
• Wykonywanie serii nurkowań (nawet tylko jedno nurkowanie dziennie ale przez kilka dni pod rząd).

Praktycznie każde poważniejsze (dłuższe lub głębsze) nurkowanie powoduje powstanie w tkankach nurka fazy gazowej (pęcherzyków).