Przerwy powietrzne - air breaks

nurkowanie techniczne

Przerwy powietrzne - air breaks - okresowa zmiana mieszanki oddechowej o wysokim ciśnieniu parcjalnym tlenu (1,6 at) na mieszankę, w której ciśnienie parcjalne tlenu jest dużo mniejsze w czasie wykonywania dekompresji przyśpieszonej (akcelerowanej).

Wykonywanie dekompresji z użyciem tlenu lub bogatego w tlen nitroksu przy ciśnieniu parcjalnym tlenu PO2 wynoszącym 1,6 at wymaga co pewien czas przejścia na oddychanie powietrzem (lub nitroksem z relatywnie niską zawartością tlenu) - daje to „odpoczynek" od wysokiej ekspozycji tlenowej.

Stosowanie "przerw powietrznych - air breaks" zmniejsza ryzyko wystąpienia konwulsji tlenowych spowodowanych toksycznością tlenową typu CNS. Jest to standardowa procedura stosowana w czasie nurkowania nawet przy niższym ciśnieniu parcjalnym tlenu. Przy ciśnieniu parcjalnym 1,6 at zegar tlenowy wzrasta o 2,2% co 1 minutę, łatwo więc można policzyć, że w ciągu 20 minut zegar tlenowy płetwonurka wzrośnie o 44%, a w ciągu 25 minut o 55%.

Typowe przerwy powietrzne wykonywane są jako oddychanie powietrzem (lub inną mieszanką o niższej zawartości tlenu - np. mieszanką normoksyczną) przez 5 minut po każdych 20 do 25 minutach czasu dekompresji.

Pamiętajmy: czasu przerw powietrznych nie wliczamy do czasu dekompresji, ale musimy uwzględnić przy obliczaniu CNS, OTU oraz zużycia gazów. W tym temacie odsyłam na stronę jak zaplanować nurkowanie techniczne.

Jak zmienia się zegar tlenowy w przedziale ciśnień parcjalnych od 1,4 do 1,87 można zobaczyć w poniższej tabelce. Proszę zwrócić uwagę, że toksyczność typu CNS nie rośnie liniowo, lecz logarytmicznie. W przypadku wykonywania dekompresji na czystym tlenie zwiększenie głębokości nawet o pół metra może być bardzo niebezpieczne.

Tabela toksyczności tlenowej CNS w zależności od ciśnienia PPO2

cns tab 16
Cns tab 16.