Jak zaplanować nurkowanie techniczne?

Planowanie nurkowania

Planowanie nurkowania technicznego głównie prowadzone jest przy użyciu oprogramowania komputerowego, skraca to w sposób znacznie czas oraz eliminuje możliwość pomyłek.

Jednak każdy nurek techniczny powinien umieć wykonać podstawowe obliczenia ręcznie, wymagane jest obliczenie:

• Zapotrzebowania na wszystkie gazy wraz z rezerwą,
• Toksyczności tlenowej płucnej OTU,
• Toksyczności tlenowej mózgowej CNS.

Zanim jednak cokolwiek policzymy ręcznie powinniśmy znać profil naszego nurkowania. Przeważnie odczytujemy go z tabel dekompresyjnych, ale również możemy zaplanować go w programie dekompresyjnym. Poniżej postaram się podać kilka ciekawych wyliczeń:

• Jak zaplanować nurkowanie na 31 m,
• Jak zaplanować nurkowanie na 40 m,
• Jak zaplanować nurkowanie na 50 m,
• Jak zaplanować nurkowanie na 31 m na tabelach.

Poniżej zamieszczam tabelkę „Tablica planowania nurkowania" – możesz ją powiększyć, klikając na niej. Wszystkie wartości wymagane do obliczeń odczytujemy z tabel, nie musimy niczego wyliczać. Będzie niezbędne skorzystanie z tabelki "Konwersja SAC" oraz tabelki z wyliczonym EAD, PO2, OTU/min i CNS%/min dla danej frakcji gazu.

Zanim przystąpimy do obliczeń należy ustalić podstawowe parametry nurkowania - głębokość (kolumna 1) i czas denny (kolumna 2) oraz odczytać z tabel dekompresyjnych wymaganą dekompresję.

W rubryce SAC (kolumna 4) wpisz swój SAC denny w fazie nurkowania oraz dekompresyjny w fazie dekompresji. Korzystając z poniższej tabelki, wpisz wskaźnik konwersji „Wsp. konw." (kolumna 5).

Tabelka jest prosta, więc tylko szybkie wyjaśnienie, jak z niej korzystać: np. dla głębokości 12 m współczynnik konwersji wynosi 2,2 – to znaczy, że zużywamy 2,2 razy więcej gazu niż na powierzchni wody. Kiedy nie ma poszukiwanej głębokości, bierzemy pierwszą większą, np. dla głębokości 40 m odczytujemy wskaźnik konwersji jak dla 42 m, który wynosi 5,2.

Mnożąc SAC przez wskaźnik konwersji otrzymamy wymaganą ilość gazu - kolumna "Plan. zużycie" (kolumna 6). Po zsumowaniu poszczególnych gazów otrzymamy planowane zużycie danego gazu. Mnożąc je przez wsp. 1,5 otrzymamy wymaganą ilość gazu (górny lewy róg tablicy).

Teraz pozostaje w kolumnie:

• "Gaz" (kolumna 7), wpisać procentową zawartość tlenu dla zastosowanej mieszanki,
• Korzystając z tabelki EAD, PO2, OTU/min i CNS%/min dla danej frakcji gazu:
  • w kolumnie 8 wpisać odczytane PO2,
  • W kolumnie 9 wpisać OTU/min, a w kolumnie 10 wpisać wyliczoną ilość OTU (pomnożyć OTU/min przez czas),
  • W kolumnie 11 wpisać CNS%/min, a w kolumnie 12 wpisać wyliczoną ilość %CNS (pomnożyć CNS%/min przez czas).

W górnym rogu wpisujemy całkowitą ilość OTU i CNS.

Tabelki EAD, PO2, OTU/min i CNS%/min dla frakcji zawierającej 21% tlenu