Choroby dekompresyjnej - czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia

medycyna nurkowania

Szybkość nasycania oraz odsycania tkanek w trakcie nurkowania u poszczególnych nurków może być różna, wynika to zarówno z czynników zewnętrznych jak i uwarunkowań osobniczych. Tabele dekompresyjne oraz komputery nurkowe korzystają z modeli matematycznych stworzonych dla większości populacji w trakcie nurkowania w przeciętnych warunkach.

Pamiętajmy więc, że do czynników, które zwiększają ryzyko wystąpienia choroby dekompresyjnej zalicza się:

  1. Zimną wodę (poniżej 20 °C), w zasadzie chodzi o to czy zmarzniemy hipotermia, obniżenie temperatury ciała prowadzi do zmian w krążeniu krwi, następuje gorsze ukrwienie kończyn dolnych i górnych. W trakcie wynurzania, kiedy jesteśmy najbardziej wyziębieni, odsycania może przebiegać zbyt wolno, niezgodnie z założonym modelem dekompresyjnym,
  2. Wysiłek fizyczny podczas pobytu pod ciśnieniem, w czasie dekompresji jak i 30' po nurkowaniu. Wysiłek fizyczny, powoduje szybsze nasycanie tkanek, a wynika to z przyśpieszonej pracy serca,
  3. Ciężką pracę - powoduje szybsze nasycanie tkanek, a wynika to z zwiększonej pracy serca,
  4. Zmęczenie,
  5. Odwodnienie,
  6. Otyłość - tkanka tłuszczowa dosyca się wolniej,
  7. Stres - to zwiększony wysiłek, zwiększenie ciśnienia krwi a przez to zwiększenie perfuzji,
  8. Wiek (powyżej 45 lat),
  9. Płeć (kobiety),
  10. Słabą kondycję fizyczną - tu sytuacja jest podobna jak przy wieku,
  11. Obecność alkoholu we krwi,
  12. Zły stan psychofizyczny przed nurkowaniem,
  13. Nurkowania wielodniowe lub powtórzeniowe.

Czynniki lub okoliczności zmuszające do stosowania dekompresji przedłużonej nazywamy czynnikami zaostrzającymi reżim dekompresji.

Aby podnieść bezpieczeństwo nurkowania musimy skrócić czas bezdekompresyjny. Możemy to osiągnąć w następujący sposób (zakładam że chodzi o nurkowania bezdekompresyjne):

Przykład dla tabel dekompresyjnych:

  1. Jeżeli nurkujemy na tabelach Bullmana możemy nurkować na tabelach tzw. górskich na następny przedział wysokości,
  2. Przykład: nurkowanie na poziomie morza, nurkujemy na tabelach górskich dla wysokości 300-700 m.n.p.m,
  3. Jeżeli nurkujemy na tabelach stosowanych w przedziale 0-300 m.n.p.m do rzeczywistego czasu nurkowania możemy dodać dodatkowo 5+10 min, spowoduje to skrócenie czasu bezdekompresyjnego.

Przykład dla tabel dekompresyjnych:

  1. Jeżeli nurkujemy na komputerze nurkowym możemy w nim zmienić ręcznie współczynnik bezpieczeństwa,
  2. Nurkujemy na komputerze bez możliwości zmiany współczynnika bezpieczeństwa lub nie chcemy tego zmieniać - kończymy nurkowanie, gdy komputer wskaże czas do dekompresji w zakresie 5-10 min.

Pamiętajmy że takie postępowanie skróci czas nurkowania dla danej głębokości.