Kurs DSAT Tec Deep Diver - Sveta Marina

Kurs nurkowania technicznego DSAT Tec Deep Diver

Kolejny kurs DSAT Tec Deep Diver odbył się od 10.04-18.04.2007 w miejscowości Sveta Marina znajdującej się na półwyspie Istria (Chorwacja), mniej więcej w połowie drogi między Rijeką i Pulą. Najbliższą większą miejscowością był Labin. Kurs prowadził Witold Śmiłowski.

I tak ja na każdym kursie nurkowania technicznego obowiązywała podstawowa zasada:

A Good Diver's Main Objective Is To Live.

— Celem dobrego nurka jest przeżycie.

Myślę, że kurs DSAT Tec Deep Diver może być ciekawą propozycją dla wszystkich pragnących nurkować technicznie. Kurs wprowadza w techniki i umiejętności niezbędne, aby nurkować, planować i przeprowadzać nurkowania dekompresyjne ze zmianą gazów, daje również podstawy do kontynuacji szkoleń trimix-owych.

Jest piękny letni poranek roku 1991, ponton z czterema osobami powoli porusza się do przodu po jeziorze Wigry. Rzucajcie - powiedział Irek. Balast z przywiązaną liną zostaje wyrzucony za burtę, lina rozwija się bardzo szybko, w pewnej chwili staje, sprawdzamy jest 55 m. To za płytko, należy przesunąć linę, podnosimy balast jakieś 10 m do góry i przesuwamy ponton o około 100 m, ponownie opuszczamy kamień w dół, teraz mamy 67 m. Wszystkim świecą się oczy, to dobra głębokość. Chłopaki to za głęboko - mówi spokojnie Irek - przesuńmy się na planowane 60 m. Nie podzielamy jego zdania, ale kamień znowu zostaje podniesiony i wracamy jakieś 50 m do tyłu. Opuszczamy kamień, jest 61 m tu zostajemy - komenderuje Irek.

Ponownie wróciłem na 61 m kilka dni temu, nie były to zimne i ciemne wigierskie wody, ale średnio ciepłe (12-13 °C) Morze Śródziemne. Nurkujemy na wraku Visa niedaleko półwyspu Istria, opadamy powoli wzdłuż liny opustowej w lekkim prądzie, jest jasno, na 36 m osiągamy komin wraku, teraz po nadbudówce poruszamy się w stronę dziobu, już opadamy wzdłuż burty do samego dna, przy dziobie wynurzmy się do głębokości pokładu i wracamy w stronę komina, otacza nas tysiące małych rybek, jest wspaniale. Niestety czas biegnie nieubłaganie dochodzi 20minuta nurkowania, runtime mówi jasno musimy rozpocząć wynurzanie, zaczynamy powolną drogę ku powierzchni.

To nurkowanie będę długo pamiętał podobnie jak to z 1991r. Czy była między nimi jakaś różnica? Tak. Jedyne, co je łączy to głębokość, wszystko poza tym było zupełnie inne. Na Wigrach nurkowałem na powietrzu z jedna butlą 15l, była to w zasadzie winda w dół i w górę, na Visie byłem na TMX18/35 z czasem dennym 20 m i przyśpieszona dekompresja na EAN50. Gaz plecowy TMX18/35 znajdował się w twinie 2x12 a EAN50 w dwóch stage po 10l. To były zupełnie inne nurkowania, to pierwsze ocierało się o granicę bezpieczeństwa (w myśl obecnych standardów znacznie ja przekraczało, teraz maksymalną granica nurkowania na powietrzu jest 50 m), to drugie było zaplanowanym nurkowaniem technicznym.

Obecnie przekroczenie granicy 40 m i krzywej dekompresji zerowej wymaga przejścia z nurka rekreacyjnego (rec) do nurka technicznego (Tec)

Chorwacja powitała nas piękną pogodą, pięknym słońcem i temperaturami w granicach 20-22 °C, taka pogoda była praktycznie przez cały kurs. Woda miała temperaturę około 14-15 °C, więc nie była specjalnie zimna, jednak widoczność nie była najlepsza około 10-12 m, a przy dnie spadała nawet do 2-4 m.

Nurkowania odbywały się z przyśpieszoną dekompresją na nitroksie EAN50, komputer Uwatec nie osiadający możliwości zmiany gazów podczas nurkowania, zawiesił się, pokazał SOS i potrzebę wykonania 30 minutowej dekompresji na 3 m (aj to zdjęcie jest z kursu trimix bo jak widać maksymalna głębokość wynosi 60 m, a na powietrzu prowadzone były nurkowania tylko do 50 m)